Στις σελίδες INFERNO, PURGATORIO και PARADISO (που αποτελούν τα τρία βιβλία της "ΘΕΙΑΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ") θα βρείτε τα κείμενα ή αποσπάσματα των κειμένων που αναφέρονται ή σχετίζονται με τα κείμενα της αρχικής σελίδας, τα οποία, τώρα με το καινούργιο template, μπορείτε να σχολιάζετε. Άλλαξα με λύπη μου το παλιό (Hemingway), που πολύ μου άρεσε, μετά την υπόδειξη μερικών επισκεπτών ότι ήταν δύσκολη η πρόσβαση στα περιεχόμενα και δεν υπήρχε η δυνατότητα σχολιασμού των κειμένων που υπάρχουν στις σελίδες. Ως δυνατότητα πάντα, γιατί η επισκεψιμότητα βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Υπάρχει η σκέψη να μεταφερθεί η "Θεία Κωμωδία" μέσα στον "π ε ρ ί π α τ ο", σαν ιδιαίτερη ενότητα, όπως η "Bar-άγκα", αλλά θα σας περιμένω εδώ λίγο ακόμη.
canto IX (45-54)
“Κοίτα”, μου λέει, “τις φοβερές τις Ερινύες.
Στ΄αριστερά είν’ η Μέγαιρα
στα δεξιά είν΄η Αληχτώ, που κλαίει
κι η Τισιφόνη μες στη μέση
κι ύστερα σώπασε.
Τα στήθια με τα νύχια τους ξεσκίζανε κι οι τρεις
τα χέρια τους χτυπούσαν και φωνάζαν τόσο,
που απ΄τον φόβο μου στον ποιητή κολλάω.
“Έλα, Μέδουσα, : έλα να τον πετρώσουμε”,
κάτω κοιτώντας φωνάζαν κι οι τρεις
“κρίμα που δεν εκάμαμε το ίδιο του Θησέα”.
Την Μέδουσα ο καθρέφτης δεν τη φοβάται.
Ούτε ο Περσέας.
Το ζήτημα είναι: ποιος κατέχει την κεφαλή της.
Η Αθηνά ή ο Φόρκυς; Ο Φόρκυς ή ο Ποσειδών; Εμείς ή οι άλλοι;
Ούτε εκείνη φοβόταν τον καθρέφτη, αλλά απ’ το καθρέφτισμά της, έπαψε; Έπαψε;
ΑΟΡΑΤΟΣ ο Περσέας, όταν είδε το καθρέφτισμα, της Μέδουσας, στην ασπίδα του, της πήρε το κεφάλι.
Το έβαλε στο σακίδιο…
Η Μέδουσα έπαψε; Όχι…
Το φοβερό της πρόσωπο κρυμμένο, προστατεύει ότι βρίσκεται στον εσωτερικό μας κόσμο, την ασυνειδησία απ’ τη συνείδηση…
Όσο για το ζήτημα,
πάντα υπήρχε μια αιμομικτική σχέση, ένα «κήτος», το χάος, για να τ’ ορίζουν οι προβολές μας… εάν σε αυτές επιτεθούμε μέσω της συνείδησης, τη Μέδουσα δεν “κοιτάξαμε”…
και σωστά: ποιος κατέχει την κεφαλή της; Εμείς ή οι άλλοι;
Πάντα ο -«άλλος»- εαυτός μας.
canto VI (27-33)
Κι όπως το πεινασμένο το σκυλί γαυγίζει,
Και σταματά όταν να τρώει αρχίζει,
Κι άλλο δε νιώθει παρά καταβροχθίζει,
Έτσι έκαναν και τούτες οι τρεις φάτσες οι αποκρουστικές
Του δαίμονα του Κέρβερου που ξεκουφαίνει τις ψυχές
που κάλλιο θά ‘θελαν νά ‘σαν κουφές.