Inferno, canto IX

Από cropper

inferno34.jpg

Dante: La Divina Commedia

 

Inferno, canto IX (55-63)

 

…

“Τα πίσω γύρνα και τα μάτια κλείσε –

γιατί αν φανεί η Γοργόνα και τη δεις,

στον κόσμο τον επάνω ν’ ανέβεις δε μπορείς”.

Έτσι είπε ο δάσκαλος – κι ο ίδιος με γυρίζει

και δεν τον φτάνουν τα δικά μου χέρια,

μα και με τα δικά του τα μάτια μου σφαλίζει.

Ω σεις που τη νοημοσύνη έχετε γερή,

κάτω απ’ το πέπλο των παράξενων των στίχων

ψάξτε να δείτε την αλήθεια την κρυφή.

…

3 Σχόλια to “Inferno, canto IX”

Feed για αυτήν την καταχώριση Διεύθυνση Trackback
  1. 1 surrealist
    Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007 στις 5:57 μμ

    canto IX (45-54)

    “Κοίτα”, μου λέει, “τις φοβερές τις Ερινύες.
    Στ΄αριστερά είν’ η Μέγαιρα
    στα δεξιά είν΄η Αληχτώ, που κλαίει
    κι η Τισιφόνη μες στη μέση

    κι ύστερα σώπασε.

    Τα στήθια με τα νύχια τους ξεσκίζανε κι οι τρεις
    τα χέρια τους χτυπούσαν και φωνάζαν τόσο,
    που απ΄τον φόβο μου στον ποιητή κολλάω.
    “Έλα, Μέδουσα, : έλα να τον πετρώσουμε”,
    κάτω κοιτώντας φωνάζαν κι οι τρεις
    “κρίμα που δεν εκάμαμε το ίδιο του Θησέα”.

    Απάντηση
  2. 2 cropper
    Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007 στις 10:22 μμ

    Την Μέδουσα ο καθρέφτης δεν τη φοβάται.
    Ούτε ο Περσέας.

    Το ζήτημα είναι: ποιος κατέχει την κεφαλή της.
    Η Αθηνά ή ο Φόρκυς; Ο Φόρκυς ή ο Ποσειδών; Εμείς ή οι άλλοι;

    Απάντηση
  3. 3 surrealist
    Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007 στις 1:46 πμ

    Ούτε εκείνη φοβόταν τον καθρέφτη, αλλά απ’ το καθρέφτισμά της, έπαψε; Έπαψε;

    ΑΟΡΑΤΟΣ ο Περσέας, όταν είδε το καθρέφτισμα, της Μέδουσας, στην ασπίδα του, της πήρε το κεφάλι.
    Το έβαλε στο σακίδιο…
    Η Μέδουσα έπαψε; Όχι…

    Το φοβερό της πρόσωπο κρυμμένο, προστατεύει ότι βρίσκεται στον εσωτερικό μας κόσμο, την ασυνειδησία απ’ τη συνείδηση…

    Όσο για το ζήτημα,
    πάντα υπήρχε μια αιμομικτική σχέση, ένα «κήτος», το χάος, για να τ’ ορίζουν οι προβολές μας… εάν σε αυτές επιτεθούμε μέσω της συνείδησης, τη Μέδουσα δεν “κοιτάξαμε”…
    και σωστά: ποιος κατέχει την κεφαλή της; Εμείς ή οι άλλοι;
    Πάντα ο -«άλλος»- εαυτός μας.

    canto VI (27-33)

    Κι όπως το πεινασμένο το σκυλί γαυγίζει,
    Και σταματά όταν να τρώει αρχίζει,
    Κι άλλο δε νιώθει παρά καταβροχθίζει,
    Έτσι έκαναν και τούτες οι τρεις φάτσες οι αποκρουστικές
    Του δαίμονα του Κέρβερου που ξεκουφαίνει τις ψυχές
    που κάλλιο θά ‘θελαν νά ‘σαν κουφές.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

Gravatar
WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / Αλλαγή )

Άκυρο

Connecting to %s

Οδηγίες χρήσης – Εξελίξεις

Στις σελίδες INFERNO, PURGATORIO και PARADISO (που αποτελούν τα τρία βιβλία της "ΘΕΙΑΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ") θα βρείτε τα κείμενα ή αποσπάσματα των κειμένων που αναφέρονται ή σχετίζονται με τα κείμενα της αρχικής σελίδας, τα οποία, τώρα με το καινούργιο template, μπορείτε να σχολιάζετε. Άλλαξα με λύπη μου το παλιό (Hemingway), που πολύ μου άρεσε, μετά την υπόδειξη μερικών επισκεπτών ότι ήταν δύσκολη η πρόσβαση στα περιεχόμενα και δεν υπήρχε η δυνατότητα σχολιασμού των κειμένων που υπάρχουν στις σελίδες. Ως δυνατότητα πάντα, γιατί η επισκεψιμότητα βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Υπάρχει η σκέψη να μεταφερθεί η "Θεία Κωμωδία" μέσα στον "π ε ρ ί π α τ ο", σαν ιδιαίτερη ενότητα, όπως η "Bar-άγκα", αλλά θα σας περιμένω εδώ λίγο ακόμη.

a

λίγοι και καλοί

  • 11,950 επισκέπτες
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.